توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٨٣ - خاتمه در سرقات شعريه و آنچه ملحق بآن بوده و غير آنها

السخاء) و حسن الوجه و البهاء و نحو ذلك‌ ( فلا يعدّ) هذا الاتفاق‌ ( سرقة) و لا استعانه و لا اخذ او نحو ذلك مما يؤدى هذا المعنى‌ ( لتقرره) اى لتقرر هذا الغرض العام‌ ( فى العقول و العادات) فيشترك فيه الفصيح و الاعجم و الشاعر و المفحم.

ترجمه‌

مصنّف گويد:

خاتمه در سرقات شعريه و آنچه ملحق بآن بوده و غير آنها

اتّفاق داشتن دو گوينده اگر در غرض عمومى باشد هم‌چون وصف نمودن كسى به شجاعت و سخاوت اين اتّفاق را سرقت نگويند زيرا غرض مزبور هم در عقول و هم در عادات مستقر ميباشد.

شارح گويد:

خاتمه علم بديع در بيان سرقات شعريه و آنچه ملحق بآن بوده و غير اينها مى‌باشد

ملحقات به شرقات شعريه مانند:

اقتباس، تضمين، عقد، حل، تلميح.

امّا غير امور همچون كلام و سخن در ابتداء و تخلّص و انتهاء.

تنبيه‌

مخفى نماند اينكه گفتيم: خاتمه متعلّق به فنّ سوّم يعنى علم‌